Wanneer doe je het goed?

Wanneer doe je het goed als fokker, wanneer doe ik het goed als fokker van de Franse bulldog?
Wanneer ik aangesloten ben bij de rasvereniging?
Wanneer ik onder de raad van beheer met fci stamboom fok?
Of volg ik mijn eigen koers waarbij ik mijn keuzes kan verantwoorden?

Soms zijn er van die momenten dat allerlei afwegingen door je hoofd spoken en de conclusie gewoon nog niet bereikbaar is.
Het voelt als zo’n ijzeren draad waar je met een soort flesopener langsheen gaat en je het draad niet mag raken, omdat het dan begint te piepen en je opnieuw moet beginnen.
Met ons huidige ‘F’ nest kreeg ik die kortsluiting. Welke pup gaan we aanhouden, waarom en waar moeten we dan rekening mee houden.

Zoals wellicht een aantal mensen is opgevallen zitten er zwart met bruine pups in ons nest, zogenaamde black and tan pups. Deze pups krijgen gewoon een fci stamboom maar dan met NEK erop (niet erkende kleur). Daar wordt de hond niet anders van maar als ik er mee verder wil fokken krijgt het nageslacht geen fci stamboom.
Ik vind het prettig dat alles netjes geregistreerd en gecontroleerd wordt en vandaar dat ik, de fci stamboom, een meerwaarde vindt hebben.
Echter vind ik gezonde honden nog belangrijker en let ik extra op uiterlijke kenmerken, onder andere langere snuiten en langere ruggen.

Toen we begonnen met de kennel waren we aangesloten bij de rasvereniging. De meerwaarde hiervan was mijns inziens niets en mijn visie week af van de vastgestelde raskenmerken van de HBC (Hollandse Bulldoggen club). Ik heb ons uitgeschreven. Toen minister Schouten haar bommetje dropte, dacht ik dat deze vereniging haar visie zou veranderen en het leek me prima om ons aan te melden. Ik bedoel je gaat er vanuit dat een rasvereniging zich wel inzet voor het verbeteren van het ras. Zonder succes overigens, als je toegelaten wordt krijg je de rekening en wordt je niet toegelaten dan hoor je niets…..Niets gehoord dus ook geen uitleg of anderszins waarom je dan niet toegelaten wordt.

Er ligt nu een normenmatrix voor de Franse bulldog, deze zijn ook bij onze honden terug te vinden. Er wordt nu gesproken over het kruizen met andere rassen om het ras gezonder te maken…… Dat kan dan wel, maar als je de raad van beheer mailt waarom de Niet Erkende Kleuren dan niet worden toegelaten, verwijzen zij naar het (verlopen) convenant met de rasvereniging. Waarom kunnen die kleuren bij andere rassen wel en zouden er “vermoedelijk’ gezondheidsrisico’s aan kleven als deze kleuren bij de Franse Bulldog voorkomen is wat ik me dan afvraag.

Het tolt in mijn hoofd, ik wil gezonde honden met goede karakters zodat ik ze ook kan inzetten als therapiehond. Kleur zou me een worst wezen, maar dan moet ik accepteren dat niet al onze pups een FCI stamboom zullen krijgen in de toekomst. Is dat dan een ramp? Nee ook niet, maar ik vind het prettig nu goed georganiseerd te weten, dat ik geen dicht verwante honden koppel.

To the point…..
Afgelopen weekend konden de nieuwe baasjes van de pups op volgorde een keuze maken voor wie hun nieuwe huisgenoot zou worden. En eerst moest ik nog een knoop doorhakken welke dan aan onze kennel wordt toegevoegd. Ik heb nog verschillende hulplijnen ingeschakeld en geen idee waarom, maar bij het maken van de keuze gingen mijn emoties met me op de loop en kon ik de tranen niet bedwingen.

Wanneer doe je het goed……
Ik heb een keuze gemaakt, Fenna zal onderdeel gaan uitmaken van onze kennel. Bart had haar al als favoriet en ik twijfelde nog met Fuerte.
Nu dus gekozen voor een erkende kleur, maar ik ga het niet meer zo zwaar mee laten wegen. Ik volg vanaf nu volledig mijn eigen koers en ik ga zien waar ons dat brengt. We gaan voor gezonde honden met een zacht karakter en de kleur is een bijzaak, zolang alles maar netjes wordt geregistreerd en bijgehouden. Het is een hobby, we werken er beiden nog naast en ik wil er vooral plezier aan beleven!

Een heavy weekend zo, ook niet zoveel gefilmd de afgelopen dagen. Veel te veel in mijn hoofd gezeten. Vier baasjes zijn al geweest en we mogen er nog twee verwelkomen. Het geeft een goed gevoel iedereen blij te kunnen maken en dat geeft weer energie, onze keuze is gemaakt en ik kan het loslaten. Filmpje komt eraan vandaag, en ook nieuwe foto’s van de pups!

Check ons youtube kanaal of abonneer om niets te hoeven missen!

Week 2 van het F nest – YouTube

De geboorte van het F nest

Verslag bevalling F nest  mei 2021 

Dit is het verslag van de geboorte van de pups van ons F nest. De ouders van dit nest zijn M- Jaguar (alias Kees) en onze teef Cleopatra. 

Voor een compilatie van filmpjes van de bevalling verwijs ik naar onze youtube pagina. Abonneer op ons kanaal om niets van de ontwikkeling van de pups te missen!

https://youtu.be/u5PsixxAcR8

Met de dekkingen van Cleo gingen we er vanuit dat de tweede dekking goed geslaagd was. Dit zag er voor beide honden goed uit en vanaf deze datum zijn we 63 dagen gaan rekenen, de gemiddelde draagtijd van een hond. De uitgerekende datum zou dan 9 mei zijn, moederdag. 

Op de echo die we lieten maken waren 5 pups te zien, voor een natuurlijke bevalling vinden we het prettig een betere indicatie te krijgen en daarom hebben we met 8 weken dracht nog een röntgenfoto laten maken waarop 8 pups te zien waren. Nu we weten waar we aan toe zijn gaan we geruster de bevalling in. 

In de dagen in aanloop naar de bevalling, begint Cleo te graven in de tuin. De werpkist staat klaar en zo nu en dan neemt ze een kijkje. Zodra de bevalling nadert neemt ze vaker plaats en trekt de dekens alle kanten op. Cleo is erg gericht op mij en hoe dichter we richting de bevalling komen hoe meer ze achter mij aan loopt. Naar boven, naar de wc, waar dan ook.  

In de nacht van 8 op 9 mei begint het dan echt, het gehijg begint en ze verliest me geen moment uit het oog. Ze heeft dan al een dag lang haar eten laten staan en gaat geregeld naar buiten voor een plas. De aanloop duurt lang. We kunnen ons niet goed meer voor de geest halen of dit de vorige keer ook zo lang duurde. Ons inziens niet, we besluiten dan maar op tijd te gaan eten met de kinderen want er komen nog drukke uren aan en je wilt alle aandacht erbij houden. 

Prachtig hoe je het allemaal kan bedenken, maar zoals ik bij iedereen ook blijf herhalen: ‘het is moeder natuur’! En zo geschiede dat tijdens mijn hap krieltjes, Cleo voor mij onder de tafel gaat zitten en meteen haar pup voor mijn voeten werpt. Pup 1, een teefje, is om 16:45 geboren! (roze) Ik help Cleo en begeleid haar naar de werpkist waar ze rustig met de pup gaat liggen. Ze laat alle zorgen van mij ook toe en de aanwezigheid van de kinderen rondom de werpkist vormt geen bedreiging. De werpkist bevindt zich te midden van ons gezinsleven in de woonkamer, met onze jongste is dat een drukke bedoening en ik had en heb dat goed in mijn hoofd gegrift. Mocht de situatie Cleo te druk worden dan plaatsen we er een hekje omheen zodat de jongste in ieder geval niet over de kist kan hangen of erin klimt.  

Voor nu even kort gekeken met de kinderen, ze vinden het fantastisch! Cleo gaat rustig verder en zo nu en dan zie ik persweeën. Ik heb de tijd om de kinderen rustig naar bed te brengen, kalmte kan je redden en je hond! Terwijl Bart de kamer weer op orde brengt en Cleo nabijheid biedt en zorgt dat de andere dames ook hun nodige zorg krijgen. 

De volgende pup volgt vrij vlot en we hebben goede moet. Om 17:45 wordt de 2e pup geboren een reutje (groen) en kort daarna om 18:06 komt ook pup nummer 3 tevoorschijn, een teefje (oranje)
Het verloop gaat tot nu toe goed, een mooie vlottende bevalling en mooie gewichten (zie schema onderaan).
Cleo heeft goede weeën en gaat tussendoor steeds even naar buiten om te plassen. Nog geen uur later, om 18:52 wordt de vierde pup geboren een reutje (blauw). De dames en heren wisselen elkaar om en om af.

pup 2

Het duurt nadien nog even voordat er echt actie is en ik bemerk dat Cleo evenals haar vorige bevalling, graag heeft dat ik bij haar zit. Ze gaat tegen me aan liggen of gaat op schoot zitten.  Zodra ik even op de bank lig komt ze dan ook uit de werpkist en gaat bovenop me liggen. Cleo doet het perfect, ze zorgt goed voor ze en laat ook mij toe de nodige controles te doen. Ze accepteert alles, maar houdt het goed in de gaten. 

Tussendoor bieden we Cleo geregeld extra’s aan, vlees,  geitenmelk, wat ze maar wil. Er zit een langere pauze tussen, geen paniek soms duurt het wel langer. Een groot nest kost ook veel energie en ze neemt toch herstelpauzes. 

Twee en een half uur later komt daar dan pup nr 5, een reutje (groen/oranje). Ik heb zelf de knollen op, zoals we dat hier zeggen, en ik besluit op het matras in de kamer te gaan slapen terwijl Bart de boel in de gaten houdt. Anderhalf uur later word ik wakker gemaakt en komt de 6e pup ter wereld om 23:05, een teefje (geel). Mijn wederhelft gaat naar bed en mijn lange nacht begint. Cleo zakt wat terug in de weeën, ze zoekt me op bij de bank en komt weer bij me liggen.

Na ruim 3 uur wordt pup 7 geboren, een stuitbevalling die wel eventjes duurt. Een prachtige intacte vruchtzak komt met pup naar buiten. Ik bemerk echter meteen dat er geen leven in zit, ik heb geen idee maar het is een gevoel. Ik heb toch alles uit de kast gehaald en Cleo ook, maar helaas hebben we deze pup geen leven in kunnen blazen. Ik leg de pup apart op een dekentje op een kruk. Het is altijd moeilijk en ik vraag me dan steeds af waar het mis is gegaan en of ik iets had kunnen doen om het te voorkomen. Zo’n prachtige van buiten intacte pup, echt pijnlijk.  
Wanneer ik even een plaspauze neem en weer terug in de kamer kom, is de pup van de kruk verdwenen. Cleo heeft haar op het bed gelegd dat we op de grond van de kamer hebben geplaatst. Tja daar sta je dan, je probeert je te verplaatsen in wat zei nu zal denken. Ik praat tegen haar, zeg dat ze het goed heeft gedaan maar dat het voor deze pup helaas ophoudt. Ze gaat weer in de werpkist en ik plaats de pup weer op de kruk in de deken, uit het zicht. 

pup zeven, jammer genoeg doodgeboren

Dan duurt het lang, heel lang. Cleo wordt steeds rustiger, slaapt af en toe en de kracht van haar weeën neemt af. Er wordt vaak te snel ingegrepen bij een bevalling, maar na bijna 4 uur wachten begint het te knagen. Met doodgeboren pup nog op het netvlies besluit ik iedereen wakker te maken en bellen we de dierenarts. De jongste kunnen we al naar de opvang brengen en de oudste gelukkig naar opa en oma. We nemen de pups ook mee in de auto in een hoge bak met snuggle safes voor de warmte en een zacht vetbed. Om 8 uur komen we aan en wordt er middel röntgen gecheckt hoe het ervoor staat. De pup lijkt fors maar ligt al wel de goede kant op, met wee opwekkers slingeren we de boel weer aan. Ook hier wijkt Cleo niet van mij en ik ga op de grond zitten, ze gaat op mijn schoot hangen/zitten en het persen komt weer flink op gang. Helaas vlot het niet echt, na even komt het koppie erdoor en duidelijk voelbaar. Maar dan stagneert het, Cleo perst goed maar de pup komt niet goed verder. Handmatig wordt ze bijgestaan, en komen de weeën wat vaker opzetten. Ondertussen komen de andere klanten binnen, we laten Cleo even haar werk doen terwijl de dierenarts even anderen verder helpt. Op een gegeven moment kijk ik in de vulva de pup recht in het gezicht, zonder vruchtzak ik zie de tong er iets uitsteken. Er werd al duidelijk gemaakt dat de pup waarschijnlijk niet zou leven en Bart was al overtuigd dat deze dood geboren zou worden. Ik houd nog hoop en voel nog even aan de puppybandjes in mijn broekzak, ik zie mijn net aangetrokken broek onder de rotzooi zitten. Geen probleem, zolang Cleo er maar goed vanaf komt.  

Ik wrijf geregeld even met een doek over de snoet van de pup, neusje schoonhouden denk ik, meer kan ik niet doen. De dierenarts komt terug en op de ween helpt ze Cleo wat mee, gestaag komt er meer beweging in en eindelijk om 9:00 wordt de pup geboren en warempel ze beweegt meteen!! 

Geef de hoop niet op en als het lang duurt bewaar de rust! We sluiten de bevalling af met deze dame van 271 gram. 
Cleo gaat op de handdoek liggen en sluit haar ogen, ze is moe, kapot maar voldaan. De pup begint al te drinken. We gunnen ze even een momentje en pakken dan alles in de auto om terug naar huis te gaan. Verdorie Cleo wat ben je een topper! Heerlijke lieve hardwerkende hond! 

Thuis even naar buiten en dan de werpkist in, samen met alle pups. We laten de andere dames even passeren en geuren opdoen om Cleo daarna weer de rust te geven. Het was een slopende nacht, voor zowel Cleo als voor ons. 

Vele privé berichtjes mogen ontvangen. Bedankt voor het meeleven ik hou iedereen via de socials en website op de hoogte. Het is niet te doen om iedereen via privé berichten op de hoogte te houden, ik hoop dat jullie dat begrijpen. Naast onze kennel werken we gewoon en we hebben onze kinderen, we zijn aardig druk 😉  

Helaas, doodgeboren pup
Overzicht gewichten pups

Nog 1 week te gaan!

Als je druk bent vliegt de tijd voorbij!
De afgelopen weken waren erg druk. Naast wat medisch gedoe wat allemaal inmiddels goed lijkt, werd Mila 6 en zo’n verjaardag in deze tijd is een heel gepuzzel. Je wilt het toch voor de kinderen allemaal een hele beleving laten zijn. Een kinderfeestje in het thema ‘Safari expeditie’, traktaties maken en natuurlijk de echte verjaardag met een taart in thema.

Cleo is nu 8 weken drachtig en dat houdt in dat we toch met een week wel pups mogen verwachten. De gemiddelde draagtijd van een hond is 63 dagen. Met 63 dagen zullen we uitkomen op 9 mei, moederdag, dat zou een goede grap zijn. Echter kan de grootte van een nest ook invloed hebben op de draagtijd en hebben we een reële kans dat de pups eerder komen.
We hebben namelijk een röntgen foto laten maken zodat we meer duidelijkheid hebben over hoeveel pups we met de natuurlijke bevalling kunnen verwachten.

vlnr Bailey, Zazu (eclipse), Cleo en Elsa

Zoals jullie wellicht weten hebben we een paar weken geleden een echo laten maken om de dracht te bevestigen. Met de echo werden er 5 pups gezien. Dit is altijd lastig te zien, er zit van alles in de weg en de pups zijn dan nog zo klein. Afgelopen week hebben we dan ook een röntgen foto laten uitvoeren, er werden er wel drie gemaakt zo lastig was het nog steeds om een definitief aantal te geven. We mogen in ieder geval 8 pups verwachten!!
We gaan er voor dat alles goed verloopt voor moeder en pups en dat we een heel aantal mensen op onze wachtlijst blij kunnen maken!

De werpkist staat al even in de kamer en alle benodigdheden staan klaar en zijn aanwezig. Afgelopen week waren de pups al goed te voelen, dat blijft een mooi moment. Filmpje hiervan is ook op onze facebook pagina te vinden. Cleo haar buik wordt steeds dikker, ze houdt zich nog goed. De wandelingen heeft ze niet heel veel behoefte aan, een klein stukje richting de weilanden en dan is het ook mooi geweest.

Cleo 8 weken drachtig

We tellen langzaam af, we zijn veel thuis en houden alles goed in de gaten. Ze eet vaker kleiner porties zodat het prettiger verwerkt wordt in zo’n volle buik. Wat we de komende dagen kunnen verwachten is, slijm verlies, temperatuur daling, graven, minder of niet eten, ongedurig zijn.
En als het dan echt begint dan gaat ze hijgen en dat kan uren aanhouden, waarna we uiteindelijk weeën zullen waarnemen. De vorige keer zocht ze me echt op en wilde ze me bij haar in de werpkist hebben. Ze ging zelfs op mijn schoot zitten en heeft dan ook letterlijk een pup in mijn schoot geworpen. Een filmpje van haar vorige bevallen (e nest) is ook te vinden op ons you tube kanaal.
De komende bevalling zal ik ook gaan vloggen, omdat toch veel mensen hebben aangegeven het leuk te vinden om de bevalling in beeld te hebben.

Overigens heb ik door de drukte geen aandacht meer geschonken aan het vermelden van uitslagen van de onderzoeken van Zazu en Elsa. Zij zijn beiden voor patella onderzoek geweest en het ecvo oogonderzoek. Deze uitslagen zijn al bij de raad van beheer in te zien en zal ik ook toevoegen op de site!

Duimen jullie mee voor een goed verloop van de bevalling?!

Lente kriebels

Eclipse & Elsa

Door de enorme lading aan witte neerslag en het grote plezier dat we hebben beleefd, hihi wat hebben we een lol gehad, ben ik helemaal vergeten om de DNA uitslagen van Elsa en Eclipse (Zazu) te delen.
Een aantal weken geleden had ik bij beide dames dna afgenomen en dit opgestuurd naar mydogDNA, ik keek uit naar de uitslagen hoewel ik me er geen zorgen over maakte. De ouders waren ook uitgebreid getest en geen lijders van aandoeningen dus konden zij het sowieso ook niet hebben, maar hooguit ergens drager van zijn.

Hieronder zijn beide documenten met alle uitslagen in te zien.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik krijg toch echt de lente kriebels. Zo gingen we een kleine twee weken geleden op pad met de slee en de honden ervoor, wat hadden we een plezier samen! Zondags nog even een rondje schaatsen, dat kan zo sporadisch, dat moesten we meepakken. Een dag later konden we zonder jas naar buiten. En vandaag liet ik zelfs alleen in een hemdje de honden uit, ja ja ik had er wel een broek bij aan. Whooo wat heeeerlijk!

Een rondje schaatsen


De kennismakingen hebben we weer opgepakt, de maatregelen omtrent Covid zorgen ervoor dat het wat behelpen is. Gelukkig mooi weer, lekker naar buiten of goed ventileren. En ik ben blij dat we gestart zijn want niet alleen ik voel de lentekriebels 😀 Tadaaadaadaa Cleo is loops!!
Wat fijn, hier hebben we echt ontzettend lang naar uit gekeken, en wij niet alleen! De tweede week van maart zal er een dekking plaatsvinden en als alles goed mag gaan zullen er in mei pups geboren worden.

Het geeft mij een enorme boost

De wachtlijst voor 2021 is vol!!! de wachtlijst voor 2022 is inmiddels opgestart.

Nieuwe ronde nieuwe kansen

Een fris jaar betekend een frisse start. Waar we toch enigszins gehoopt hadden, afscheid te kunnen nemen van Covid-19, wordt ook dit jaar beïnvloed door het virus. We gaan zo langzamerhand verder met de kennismakingen van de mensen die op onze wachtlijst staan. We zullen toch een keer moeten beginnen en we doen dat graag in real life en niet virtueel.

Voor komend jaar hebben we in de planning om Cleo opnieuw te laten dekken. En als moeder natuur ons gunstig gezind is en de uitslagen van de onderzoeken van Eclipse (Zazu) en Elsa goed zijn, mogen ook zij voor nageslacht zorgen. Elsa en Zazu zijn 4 januari 1 jaar geworden en konden nu dan ook aanvangen met hun onderzoeken.

We zijn gesloopt na ons feestje ter ere van onze 1e verjaardag

Afgelopen vrijdag zijn we dan op pad geweest voor een aantal onderzoeken. We hebben het protocol Franse bulldog doorlopen, er zijn röntgenfoto’s van de rug en heupen gemaakt, er is een keelinspectie uitgevoerd en de nieuwe meetlijst voor kortsnuiten is gevolgd. Daarnaast heb ik van Zazu en Elsa dna afgenomen dat is naar MyDogDna om te testen op erfelijke gebreken. Tevens hebben we Cleo ook nog extra laten onderzoeken, middels het protocol, een keelinspectie, foto’s van rug en heupen en het nieuwe meetinstrument. Alle uitslagen zijn te vinden onder het tabblad ‘onze honden’ Dan kan je klikken op de betreffende hond en zie je daar alle uitslagen verschijnen.

Elsa & Eclipse (Zazu)

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik echt tevreden ben over de uitslagen en de bewijzen heb liggen dat ons fokprogramma zijn vruchten afwerpt, perfect is het nog niet maar verbetering zie ik wel! Zoals eerder besproken in mijn blog zijn er nieuwe regels voor het fokken van kortsnuiten, sterker nog, er ligt een verbod tenzij je aan strenge eisen voldoet. Dat er nog vele fokkers (zowel broodfok, gelegenheidsnestjes en andere fokkers) zijn die gewoon doorfokken zonder dan ook maar ergens rekening mee te houden frustreert behoorlijk. Wanneer je zo hard je best doet, alles netjes volgens regels doet en gaandeweg steeds meer ontdekt om rekening mee te houden, is het zuur om te zien dat mensen vermeerderen en dat er voor nu nog nauwelijks op gehandhaafd wordt. Ja uiteraard wel bij de nette geregistreerde fokkers want die sturen alles in en krijgen controles aan huis.

Maar dat is een klein stukje frustratie, loslaten en verdergaan. Ik volg mijn eigen koers, mijn eigen visie en leer gaandeweg steeds meer. En hoop ook dat de belangstellenden voor de Franse Bulldog steeds meer kennis vergaren om een goede afweging te maken waar ze hun trouwe metgezel vandaan halen. Belangrijk hierbij is ook een dosis geduld.

Ik heb ontzettend veel zin in dit jaar, waarin alle voorbereidingen nu in gang gezet worden om er een fantastisch jaar van te maken. Wanneer het allemaal zover is ben ik voornemens te gaan vloggen over het gehele verloop, aanloop naar een dekking, de dracht, bevalling en de zorg voor de pups/moeder. Ik hoor heel graag of jullie dat ook zien zitten haha en wat jullie dan graag zouden willen zien, reageer even op deze blog en dan neem ik het mee!

Verder bedankt voor alle berichtjes, telefoontjes en foto’s die ik heb mogen ontvangen van zowel baasjes van onze pups als popelende wachtenden voor een van onze pups. Dat doet ons goed!

Duimen jullie met ons mee de komende tijd?!

Rubiks

2020 gaat haar laatste dagen in, de stoomboot is weer terug naar Spanje en de kerstboom doet haar intrede. We kunnen tevreden terug kijken op afgelopen jaar. In januari een prachtig nest van Cleo gekregen en wat zien ze er allemaal prachtig uit! Daarna was het rustig rondom de pups, als gezin hadden we het al druk genoeg.

Onze jongste mocht zijn eerste kaarsje uitblazen wat een heerlijke druktemaker, daar hadden en hebben we onze handen vol aan :D. De oudste doet het ook super goed. Knappe grote zus wat heeft ze toch een wijsheid in huis. En natuurlijk hebben we 2 pups uit het E nest aangehouden waarvan Elsa bij een heel lief gezin zit uitgeplaatst en geregeld komt logeren, gezellig! En ik startte ook met de post hbo opleiding ‘Therapie met inzet van dieren’.

Het voorjaar was een ware chaos. Covid-19 gooide onze vakantie met het gezin, waar we al lange tijd aan toe waren, in de prullenbak. Mijn afdeling werd een cohort en de kinderen moesten of opgehaald worden van de opvang door hoesten of moesten thuiszitten omdat de school dichtging. En dan plan technisch, is dat een ware hel als je beiden onregelmatig werkt. Collega’s werden ziek waardoor er veel gaten vielen en dan help je met alle liefde mee om extra diensten te draaien tussen de bedrijven door. Kinderen breng je niet naar opa/oma door de kwetsbaarheid en dus ging ik maar door na een nachtdienst en wisselden Bart en ik elkaar af om te zorgen dat de puzzel opgelost werd. Gelukkig heb ik flexibele collega’s waardoor ik nog diensten kan ruilen. Daarnaast kreeg ik zelf thuisonderwijs voor de opleiding en dat met je kinderen ook in huis is echt een hele zware opgave.

Tussendoor steeds aangevend, ‘ik moet er even 1 de fles geven’ of ‘er wordt er 1 wakker ik ben er zo weer’ afwisselend met lopende naar mijn dochter om haar online lessen weer op te starten. Wel praktisch dat je dan zelf de les door je headset nog kunt horen. Het was echt een waar circus hier.

Cleo, Zazu & Bailey met een Rubiks in hun midden

Zo zeg ik dan ook wel eens, ons leven is een echte Rubik’s. Een ingewikkelde puzzel, waarvan als je denkt de oplossing in handen te hebben er toch weer een blokje tegenzit.

Als het dan weer allemaal achter de rug is en het toch weer goed is verlopen kunnen we soms moe maar tevreden terugkijken. Met als sluitstuk natuurlijk het behalen van mijn diploma! Zo ontzettend blij mee, heel veel geleerd en prachtige mensen mogen ontmoeten!

Afgelopen jaar een aantal kennismakingen gehad met de wachtenden voor pups voor 2021 of die zelfs graag al op de lijst willen voor 2022. Door Covid-19 hebben we de verdere kennismakingen on hold gezet en pakken ze in januari weer op, we hebben nog wat in te halen!
De aanstaande nieuwe lockdown voorspeld niet veel goeds dus even aanzien. De scholen en opvang dicht en beiden wel door moeten werken in zowel dag, late als nachtdiensten. Wat dat betreft is het fijn dat we nu geen pups hebben, maar dat we daar nog naar uit kunnen kijken.

Hopelijk veel puppygeluk voor komend jaar en dat alles goed mag verlopen. We gaan als gezin nog zware stormen moeten trotseren volgend jaar, wish us luck!

Just give it some time…

Tof dat je weer de moeite neemt deze blog te lezen. Het is al even geleden dat ik er een geschreven heb. Niet heel gek, want we hadden genoeg te doen. In de tijd dat ons D en E nest ter wereld kwamen waren we opnieuw ouders geworden van een prachtige zoon. Het waren intensieve maanden en daarna is het dan ook even tijd om in je gezin te investeren.

Storm & Cleo

De pups waren amper vertrokken of de ernst van Covid-19 werd duidelijk, de boel ging op slot. Kinderen thuis, opleiding (therapie met inzet van dieren, aeres Hogeschool) thuis volgen en zelf extra werken door corona op het werk. En manlief werkt volle weken.

Dat lijkt heel druk, maar stiekem gaf het me rust. Niet op de klok hoeven kijken voor school, opvang, geen sport, geen verplichtingen, eigenlijk best fijn! Wel jammer dat onze vakantie niet door ging. We hadden al zo’n fijne oppas kunnen regelen, bedankt nog Martine 😊

Wel lastig vond ik de thuislessen van de opleiding, omdat de kinderen ook thuis waren. Inmiddels start alles zich langzaam op, het echte leven gaat weer verder. Ik ben plat gebeld voor puppy’s en liever vandaag dan morgen, daar schrok ik wel van🙈.

Gelukkig nu weer de kennismakingen kunnen oppakken voor de verwachte pups in 2021. Dat lijkt nog ver weg maar de tijd vliegt! We hebben al veel leuke mensen mogen ontmoeten, bedankt voor jullie vertrouwen! Als moeder natuur ons gunstig gezind is kunnen we volgend jaar mooie pups verwachten die nog meer snuit hebben.

@work bij ouderen met dementie

Er is namelijk momenteel veel te doen omtrent de snuit van de Franse bulldog. Voldoe je niet aan de eisen dan is je hond afgekeurd en mag je niet fokken. Minister Schouten heeft lukraak wat bedacht (met dank aan dier en recht) en voert daarmee het succes van de broodfok op. Ik kan namelijk gerust naar bijvoorbeeld Polen rijden en mijn busje vol ellende laden, om hier te verkopen zonder enige controle op gezondheid en welzijn… Snap jij het nog?

Er moet wat veranderen en daar zijn we al een tijdje mee bezig. Ik heb nog steeds geen toverstok, maar ik zie gelukkig het succes in vooruitgang van verschillende generaties. Geen gehaast, geen geklooi, maar selectie onder Franse Bulldog met FCI stamboom. Hieronder op de foto 3 generaties, Bailey, Cleo en (klein) dochters Eclipse en Elsa.

3 generaties Franse bulldog met stamboom

Een neus zegt niet alles, er is nog zoveel meer om rekening mee te houden en vlak vooral het karakter niet uit. De nieuwe maatregelen voelen wel als een stomp in de maag, het is te kortzichtig en iedereen wordt over een kam geschoten helaas. We gaan zien wat de toekomst brengen zal.

Wij blijven gewoon genieten! Mijn visie, mijn weg met welzijn en gezondheid voor onze honden voorop.

Eclipse, aka Zazu

Één, twee, drie en vier

Hallo allemaal,
Top dat jullie weer de moeite nemen om dit verhaal te lezen. Reageren kan altijd onder de blog en ik zou het leuk vinden als jullie dat doen! Voor mij toch leuk om te zien dat je het leest en wat je er van vindt!

Het is nog maar kort geleden dat de pups van Bailey naar hun nieuwe huisjes zijn gegaan. In de tussentijd had er al een dekking van Cleo plaats gevonden en ja ons E- nest is onderweg. Jeetje ons E nest, wat gaat dat dan toch snel eigenlijk. En wordt het E nest een 2019 nest of toch een 2020 nest of misschien wel half/half. Worden er pups in zowel 2019 als 2020 geboren, dat zou wat zijn.

Cleo samen met Storm (4mnd)

Het jaar loopt ten eind , dat moge duidelijk zijn. Het kerstservies wordt al weer opgeruimd, de oliebollenmix wordt in huis gehaald. De vuurkorf wordt klaar gezet en het hout wordt bij elkaar gesprokkeld. Nog even en dan vieren we dat er weer een jaar voorbij is. Voor ons een prachtig jaar, gestart in een nieuwe woning en inmiddels zijn we zijn niet langer met zijn drietjes maar met z’n viertjes! Een stukje drukker is het wel, maar fantastisch dat we nog zo’n wondertje in onze armen hebben mogen sluiten. Volgend jaar start voor mij weer een opleiding, ‘therapie met inzet van dieren’. Want zoals Erik Scherder zegt, ‘blijf je brein uitdagen door steeds iets nieuws te doen’.

Cleo ruim 8 weken drachtig

Het wachten is nu op Cleo.
Dinsdag zullen we weer allemaal met de klok aftellen tot het dan echt middernacht is. Ik ben benieuwd of wij naast het aftellen dan misschien ook wel aan het optellen zijn.
We hebben gisteren van Cleo een röntgenfoto laten maken om te zien waar wij rekening mee kunnen houden bij de bevalling. Één, twee, drie, vier, vijf, zes, ja ook nog een nummer zeven. En en even kijken toen ook nog, jawel hoor acht pups.
Acht puppy’s zullen binnen afzienbare tijd hun weg naar buiten gaan zoeken. Nu genieten we nog via de buitenkant en zien Cleo haar buik alle kanten opgaan.

We sluiten dit jaar af met een mond vol oliebollen, een gezicht onder de poedersuiker, de dampen van kruit in onze haren (geldt niet voor Bart), een glas champagne in de ene hand en een staatslot in de andere hand, toch?!
Wij wensen jullie allemaal een goed uiteinde en een voorspoedig 2020. Dat er vooral mooie positieve dingen op jullie pad mogen komen, en wie weet zien we elkaar in 2020!


De laatste puntjes op de i

De tijd is echt omgevlogen de afgelopen weken. De pups van ons D nest zijn alweer ruim 7 weken oud en dat betekent dat ze komend weekend zullen uitvliegen naar hun nieuwe huisjes.

Om de pups zo goed mogelijk voor te bereiden op hun grote avontuur nemen we altijd zoveel mogelijk facetten mee in de socialisatie. De nieuwe eigenaren krijgen de puppy socialisatie checklist mee, zodat ze kunnen zien wat de pups allemaal al kennen en wat bijvoorbeeld niet. Zo kan je nieuwe situaties inschatten en begrijp je ook waarom je pup bijvoorbeeld ergens van schrikt, of juist niet.

Gisteren zijn we dan ook afgereisd naar Aalsmeer. Hier is de studio van Studio Pets en hebben we foto’s laten maken van de pups. Wellicht dat we die in 2021 op de kalander terug zien. Een lange rit en de pups waren echt lekker rustig. Daar aangekomen even 5 minuten de kat uit de boom kijken om vervolgens de hele studio door te wandelen.

Vandaag zijn we weer op pad gegaan, het was guur weer met veel koude wind. We zijn richting het bos geweest en bij het station en bij het huis van mijn ouders. Daarna waren ze compleet in dromeland en heb ik ze in de middag nog meegenomen in de kinderwagen naar de basisschool. Heb er nu dan ook helemaal geen kind aan haha.

Bailey, Cleo, Columbus (moeder,dochter,zoon)

Afgelopen weekend hebben we ook nog de broer van Cleo op visite gehad, van het C nest. Guru x onze Bailey en daar kwam ook Columbus uit en wat is dat een beer. 20 kilo schoon aan de haak. prachtig lief karakter en wat was het gezellig zo samen.

Een mooi vooruitzicht

De pups van ons D nest zijn alweer zes weken oud. Enkele baasjes zijn al tweemaal op bezoek geweest om hun nieuwe aanwinst te knuffelen. We vinden het geen probleem als de nieuwe baasjes vaker langskomen. Het is alleen maar mooi als je zo al een band kunt gaan opbouwen! En tevens is het gewoon hartstikke gezellig! 😀

Vandaag werd het hoog tijd voor een bezoekje aan de dierenarts, de chip werd hier aan huis reeds geplaatst door iemand van de Raad van Beheer. Deze man heeft ook dna samples afgenomen om te checken met dat van de ouders en te kijken of het allemaal klopt. Dat DNA zegt niets over de gezondheid maar is er puur voor de verwantschaps check. Om te kijken of de ouders wel daadwerkelijk de ouders van de pups zijn zoals wij beweren.

Onderweg zaten de pups in een bench op de achterbank, we hadden zo mooi contact en ze hebben zich supergoed gedagen. Ze hebben geen moment gepiept, het is een ritje van ongeveer een half uur.
De enting en het onderzoek gingen zonder problemen. Ze vonden het wel heel spannend allemaal. Ze werden allemaal goed bevonden, geen afwijkingen waargenomen. Onder andere het gebit wordt gecontroleerd, het hartje, longen en de oren en ogen worden nagekeken. De eerste start ziet er goed uit.

Nadien was Cleo aan de beurt, haar hadden we meegenomen voor een drachtecho. Cleo hebben we tussen de bedrijven door nog laten dekken, alsof we al niet druk genoeg waren ;P
Goed nieuws!! Cleo is drachtig en als de natuur ons goed gezind is, verwachten we begin 2020 nieuwe uitbreiding!!

Ik heb vandaag eens wat filmpjes gemaakt en op youtube geplaatst. Ik hoor graag of jullie dat leuk vinden of misschien wel verschrikkelijk vinden. En mochten er eens vragen zijn of jullie willen iets van de pups zien dan laat het me weten!!