En nu aan de slag

Yes!! Superblij en een vreugdedansje toen ik begin oktober het bericht ontving dat ik geslaagd was voor de opleiding tot therapiehond begeleider. Joepieeeee!!
Nu kan ik echt aan de slag!

Ik heb al een paar mooie ervaringen kunnen opdoen middels het inzetten van mijn honden in de zorg. Het verzorgen van een les over omgang met honden bij een kinderopvang. De inzet van mij honden in de gehandicaptenzorg, het ondersteunen van de fysio bij revalidanten en de begeleiding van kinderen met angst voor honden. Ik ben er klaar voor en ga zien wat er op ons pad komt!
Benieuwd naar de mogelijkheden of wilt u ons uitnodigen bij uw instelling? Neem gerust contact op.

Momenteel krijg ik veel vragen over wat onze planning is voor puppy’s. Dit jaar zullen wij geen pups mee verwachten, dit ligt voor volgend voorjaar/zomer in de planning en in het najaar. Als moeder natuur het toelaat zouden we dan graag weer een nestje van Bailey willen en als onze Cleopatra er klaar voor is (medisch gescreend en op de juiste leeftijd) dan willen we haar ook graag inzetten.

Nou nu, heb ik zowaar mee gedaan aan een show voor bulldoggen vandaag. Nou weten de mensen die ik ken wel dat ik überhaupt helemaal niets met shows heb. De nadruk ligt hier op uiterlijke kenmerken en niet op de gezondheid, wat ik dan weer belangrijker vindt.
Waarom ik dan toch op een show verschijn, nou dat ging zo. Gisteren op mijn facebook scrollend zie ik ineens dat er een show is op de locatie van onze hondenschool. Nou als het zo dichtbij is moet ik toch in ieder geval eens kijken op een show om ook echt een eigen oordeel te kunnen vormen. Ik had Cleo en Bailey meegenomen, ik was niet voornemend ze in te schrijven en had ook niet alles bij me, maar na wat gesprekken besloten gewoon eens mee te doen voor de ervaring.

Het geval was dat wij er al tegen 10 uur waren en de show blijkbaar pas na 12 uur startte. De honden hebben een hele tijd heerlijk kunnen ravotten met een dozijn kinderen in een van de veldjes. Nou ken ik de locatie en had gewoon een veldje voor mezelf ingepikt hihi. Verder zaten alle bullen de gehele dag in benches te wachten tot ze dan uiteindelijk opgeroepen werden om de ring in te komen. Ik geloof dat Cleo pas rond half 2 aan de beurt was. Even daarvoor haar al aangelijnd, want die was mooi de hele tijd met de kinderen aan het rennen en spelen. Eenmaal in  de ring zegt de keurmeester ‘show me de hond maar’ . Geen idee hoe je een hond neer moet zetten, ‘weet ik veel’ ik ben al blij als ze lief en sociaal zijn en ook nog eens gezond. Nou mijn best gedaan kijkend naar hoe anderen dat een beetje deden. Wat rondjes lopen en dan moet ze op tafel om aan alle kanten betast te worden. Met overwegend very good en excellent behaalde ze de eerste prijs. Ach toch leuk meegenomen, dan moet je door tegen teven uit andere klassen en ja dan weet je natuurlijk al wel hoe laat het is. Toch hele andere type hondjes zie je en ook een aantal waarvan ik dacht, oeps daar kan je van buiten al zien dat er bepaalde dingen in het lichaam niet zo best zijn. Maar dat maakt voor een show niet uit. Ook echt wel een paar prachtige hondjes gezien die ook wel meer neus hebben en wel een fatsoenlijke rug (op het oog).

Nou goed inmiddels al een beetje een verkleumd ijsklontje na zoveel uur in open velden te staan, mocht ik tegen half 4 met Bailey eindelijk de ring in.  Ook zij overwegend very good en excellent, maar een 2e plaats. Mw stond in de ring met een 10 jarige teef die won, omdat zij volgens de keurmeester voor haar leeftijd nog in topconditie was. Een terechte eerste plaats, ook wel een wat korter hondje maar dit leek me in dit opzicht met het commentaar niet meewegend.

Twee bekers mee naar huis die straks ergens op zolder staan ;-), sorry hier hecht ik verder geen waarde aan. Het was prima om een keer mee te maken, maar nu was het mooi dichtbij en had ik het goed voor elkaar. Geen benches gewoon lekker ravotten en mooi socialiseren met mega veel kinderen, mensen en andere honden. Daar heb ik mijn echte winst behaald vandaag. Nou was ik volgens mij ook de enige met twee honden, waar anderen wel 8 honden uitbrengen.
Mocht er nog een keer een show op deze locatie zijn dan ga ik er wellicht wel een keer met Iron (Teddy) heen. Als ik weet wat de showplanning is kan ik zelfs gewoon thuis wachten tot het zover is. Maar nee, een heel eind rijden voor een show en je honden de hele dag in benches laten zitten dat is niets voor mij, ieder zijn eigen ding natuurlijk!
Dit was een prima, mooie , leerzame en frisse dag, nu weer mooi ravotten met elkaar!

 

 

you don’t have tot see the whole staircase, just take the first step

Afgelopen vrijdag mocht ik starten met de begeleiding van een net negen jarig meisje, met angst voor honden.
De angst zorgt ervoor dat op bezoek gaan bij vrienden met een hond, een gespannen en stressvolle activiteit wordt. Honden op straat zijn eng, loslopende honden zijn nog enger dan de honden aan de lijn. Dit zorgt voor vluchtgedrag, rennen naar huis of het eerste en beste speelhuisje in. Niet ontspannen kunnen spelen in de buurt of een wandeling maken. Het zien van een hond geeft al een enorme spanning dat veel stress teweeg brengt.

Voor mij de eerste keer uit mijn comfort zone en een nieuwe uitdaging om een kind te begeleiden met angst voor honden. Van te voren al veel over ingelezen en wat spelmateriaal gemaakt om mee aan de slag te gaan.

We hebben een uur gepland en beginnen met samenvatten waar het probleem echt ligt en wat de gewenste situatie is. Een duidelijke oorzaak van de angst is er niet. We kijken samen naar de lichaamstaal van honden en ik laat haar aangeven wat ze graag wil doen. Kleine stapjes vooruit is vooruitgang.

Zo gemotiveerd als ze is, wil ze meteen de honden bekijken die ik in huis heb. Ze zitten op dat moment in een aparte ruimte in huis en nog achter een paneel. Ze kunnen er niet overheen en dat geeft een veilig gevoel.

Dat is best lastig als je iets eigenlijk heel graag wilt, maar je angst jou hierin volledig blokkeert. Naarmate de tijd verloopt wil ze steeds een stapje verder en begeleid ik haar hierin. Op een gegeven moment heb ik Cleo aan de lijn in de kamer en zij wil Cleo graag aaien. Ik zie een manier van aaien die heel veel kinderen doen. Een gestrekte hand van bovenaf en snel van schrik terugtrekkend als de hond er naartoe gaat met zijn kop.
Het is een bedreigende hand voor een hond en die weet niet goed wat hiermee te doen. Wat de meeste mensen wel weten, maar ook heel belangrijk is uit te leggen aan onze kinderen om ook bijtincidenten te voorkomen.
Na enige uitleg aaien we Cleo samen op de manier zo het hoort, best spannend want je hand zit onder de kop en bek! van een hond.

Ze vindt het zo leuk en krijgt ook vertrouwen doordat Cleo rustig is. Cleo richt geen focus op haar, waardoor ze uiteindelijk zelfs een mega stap zet deze dag.
Dit is natuurlijk een hele korte samenvatting van wat er allemaal gebeurde, maar dat wat we alleen deze dag samen al bereikt hebben, zie je hieronder.

Zo’n mooie eerste dag beloofd toch een mooi verloop van het hele proces! Ze heeft helemaal alleen een stukje over de stoep gelopen met Cleo. Daar waar ze normaal wegrende voor een hond renden ze nu samen spelmatig met Cleo over de stoep. Trots!

 

krijg de kriebels

Zo weer even bijkomen, ik voel me bijna een BN-er. Ik geniet nog steeds van het artikel in de krant en het interview over de inzet van, in dit geval, Teddy als therapiehond.
Afgelopen donderdag, 9 augustus, werd het bericht geplaatst in de Twentse Courant Tubantia en werd ik er bij thuiskomst vanuit de nachtdienst op gewezen. Aangezien ik mij tegen 10.00 uur alweer bij de dierenarts moest melden met Teddy, hoopte ik toch even te kunnen slapen.

Ja Daaag dat geloof je toch zeker zelf niet, dat lukte natuurlijk voor geen meter. Ik voelde de complete vlindertuin van Wildlands Zoo in mijn gehele lichaam. Wat genieten zeg, natuurlijk was het ook heel spannend wat iedereen er van zou vinden, maar het was sowieso ontzettend gaaf om te doen!

Nou dan maar een extra kopje koffie, mezelf nog even bij de fysio laten behandelen en door richting de volgende afspraak, de dierenarts.
Want het volgende deel van de keuring stond ons te wachten.
We gingen voor foto’s van de rug en heupen en voor de patella luxatie volgens Meutstege protocol en het ECVO oogonderzoek.
Allereerst werden de oogdruppels gegeven waardoor oogonderzoek goed uit te voeren is, na even wachten en een beetje gapen waren we aan de beurt bij de oogspecialist. De kriebels trokken wat omhoog richting de maag en ik had spijt van mijn koffie, beter had ik een broodje kunnen nemen.
Blijft spannend deze onderzoeken, want hoe groot is de kans dat alles goed is in een ras waar een heleboel verkeerd is en hoe ga je dan verder.

Gelukkig krijg je hiervan meteen de uitslag en in dit geval felicitaties en een paar veren aangezien we zo’n mooi pad aan het bewandelen zijn. De specialist hoopte dat deze olievlek zich over meerdere fokkers binnen de FCI zal gaan verspreiden, dat gezondheid weer voorop staat. Vervolgens werden de knieën gecontroleerd op patella luxatie. Links zat ietsje speling en dat werd graad 1, nu rechts nog en die zat gelukkig muurvast, toppie!!

Je hebt bij de patella Luxatie 4 gradaties
Graad 1: De knieschijf is te luxeren bij een gestrekte poot de knieschijf met de hand te verplaatsen. Wanneer de poot weer in de normale stand staat schiet de knieschijf vanzelf weer terug.
Graad 2: Hierbij schiet de patella er regelmatig naast en blijft dan in geluxeerde positie voor kortere of langere tijd. Sommige honden “zetten” de knieschijf zelf weer op de plaats door de poot naar achteren te strekken. Door het regelmatig op en af schieten van de knieschijf ontstaan kraakbeendeformiteiten, artrose en afvlakking van de kraakbeensleuf.
Graad 3:
De knieschijf is permanent geluxeerd, wanneer de knieschijf weer in de goede positie gezet wordt schiet deze er vanzelf weer uit. De kraakbeensleuf is ondiep of zelfs afgevlakt. De poot wordt wel belast maar staat vaak in doorgebogen positie.
Graad 4 De knieschijf is permanent geluxeerd en de kraakbeensleuf is afgevlakt of schuin aflopend. Honden houden de poot omhoog of bij beiderzijdse luxatie lopen ze extreem afwijkend wijdbeens. 

 

Zo die is binnen, nou een roesje en dan voor de röntgen van heupen en rug. Vrij vlot was Teddy wel heel relaxed en konden we meteen door voor de foto’s.
In de rug waren twee duidelijk afwijkende wervels te zien en een was toch ook iets aan te zien, 3 hemivertebrae. Ik heb nog maar een Franse Bulldog gezien met minder afwijkende wervels en dat was Guru, de vader van ons C nest. Een vreugdedansje volgde nadat de dierenarts zei ook mooie staartbotjes te kunnen zien. Ah, fijn! De kriebels vonden weer wat rust  en ook over de heupen was hij zeer tevreden, maar die foto’s moeten officieel nog door een testpanel van de Raad van beheer nagekeken worden. En joepie daar heb ik vandaag de uitslag van gekregen, HD A met Norbergwaarde 32,5!!
Echt ontzettend blij met al deze resultaten! Nog een paar tests te gaan, maar……..

JIJ KRIJGT DIE LACH NIET VAN MIJ GEZICHT, ook al ben ik heeel mooeee.

Overweldigend, thanks

Wow wow wow!
Ik kan niet anders zeggen, ik wil iedereen echt super bedanken voor alle lieve berichtjes, de likes en het delen, naar aanleiding van het interview met mij over de inzet van Teddy als therapiehond! Verschillende lokale nieuwssites nemen het bericht weer over en ik voel me echt enorm trots!

Hieronder de link naar het artikel met filmpje:
Therapiehond Teddy doorbreekt neerslachtigheid 

Een paar weken geleden werd ik benadert door een journalist van de Twentse Courant Tubantia, met de vraag of ze mij mochten interviewen omtrent de inzet van mijn therapiehonden. Natuurlijk, hartstikke leuk!
Een weekje later stonden we in de fysiozaal van ZorgAccent Krönnenzommer, waar ik ook werkzaam ben als verpleegkundige. We begonnen het interview vast en wachten ondertussen op de fotograaf voor wat mooie plaatjes.

Echter toen deze man verscheen kwam hij met de verrassing dat hij ook nog graag een filmpje wilde maken. WAT zeg je? eeeehmmm, daar had ik op zich niet helemaal op gerekend, op zich niet, helemaal niet! OMG en nu? Leer mij kennen, het middelpunt van de belangstelling zijn mwoah niet echt wat voor mij. Rood hoofd, zweethandjes, shit wat moet ik ook alweer zeggen, eh eh eh, nee niet bepaald mijn sterkste kant. Doe mij dan maar een interview op papier dat is toch wat veiliger.

Tja hierin dus geen keuze en voor je het weet draait de camera en moet je reageren op geen idee wat voor vragen. Heeeeelp, mag ik een hulplijn inschakelen? En dan nog een tijd in spanning zitten afwachten of het überhaupt nog een beetje fatsoenlijk op het scherm verschijnt.

Maar ach soms moet je stoppen met denken en gewoon doen, het even over je heen laten komen. Dat klinkt best wijs, maar dit is er ook zo eentje op papier, dat lukt me wel hoor flappen op papier maar nu het echte werk.
Nou moet ik zeggen dat ik de afgelopen maanden tijdens de opleiding toch heel wat wijzer ben geworden en ook wat meer los kan laten, het staat je alleen maar in de weg.

En nu terugkijkend ben ik echt supertrots en heel tevreden over hoe ik dat toch weer heb geflikt. En super alle reacties die ik heb mogen ontvangen, dat doet een mens goed!

 

 

laatste DNA uitslag

Inmiddels is dan het moment daar dat ik ook de laatste DNA uitslagen heb mogen ontvangen.

De laatste test gaat om de Cystinurie type 3, een vrij recent ontdekte erfelijke aandoening in het ras van de Franse bulldog. In andere rassen was al geruime tijd bekend dat deze ziekte van erfelijke aard was, sinds enkele jaren geldt dit nu ook voor de Franse bulldog.

Het gaat hierbij om blaasstenen die ontstaan en zo de urinebuis kunnen laten verstoppen met allerlei nare gevolgen of zelfs de dood.
De ziekte openbaart zich alleen bij intacte reuen die ruim volwassen zijn. Bij een gecastreerde reu kan de ziekte dus niet ontstaan en wanneer je de hond niet inzet voor de fok zou dit dan ook een geschikte preventieve maatregel zijn wanneer je hond een lijder is.

Dat ik inmiddels bij 3 verschillende laboratoria testen heb laten uitvoeren komt door het feit dat ze simpelweg niet bij elk laboratorium alles kunnen testen. Zo is de DM in Nederland bij Van Haeringen getest, de bijna overige 200 erfelijke aandoeningen bij MyDogDNA in Finland en deze Cystinurie type 3 test bij PennGen te Pennsylvania. Bijzonder hoe dat allemaal kan tegenwoordig.

de uitslag kan als volgt worden ontvangen:

1-1  vrij
1-2 drager
2-2 lijder (deze willen we dus niet zien!)

Oké, dan nu het resultaat waar we natuurlijk op zaten te wachten, tadaadadadaaaa:

De uitslag van Iron alias Teddy:

1-2 drager: hij zal dragers creëren wat geen probleem is. Hem moeten we dus niet matchen met een dragende teef want dan kan je lijders creeëren

De uitslag van Cleopatra is:

1-1 Cleo is  vrij!

Op basis van het DNA zouden Teddy en Cleo in ieder geval een mooie match zijn in de toekomst. In augustus gaat Teddy onder andere voor zijn röntgen onderzoeken en het ECVO oogonderzoek.